Ουρανός (1962) του Τάκη Κανελλόπουλου

 

Ουρανός (1962) του Τάκη Κανελλόπουλου

Ο λόγος στον Ηλία Πετρόπουλο: «Το σενάριο του Ουρανού δεν είναι μαγαρισμένο ούτε πυριφλεγές, είναι ένα περιδέραιο επεισοδίων από το παραγεγραμμένο έπος του 1940-41. Είναι το τελευταίο φθινόπωρο. Εδώ όποιος δεν ομιλεί πεθαίνει. Όποιος φωνάζει τον θάβουν... Ζύγωσε ο φαντάρος με τα χαλασμένα άρβυλα και γονάτισε. Έλυσε τα κορδόνια του νεκρού. Τράβηξε τα άρβυλα απ’ τα πόδια του και τ’ απίθωσε πάνω στο χιόνι. Μετά πέταξε τα δικά του, άρπαξε τ’ άλλα και τα φόρεσε σφίγγοντας τα χείλη του. Την ώρα που ‘δενε τα κορδόνια, τον είδαν οι άλλοι να κλαίει…».